Bu karanlık ne?

gündüz hayalcisi olmak çok zor birşey. kimileri zevk falan da alıyor bundan. ben hiç alamadım. belki de kurduğum hayaller gerçekleşmesi çok güç olduğundan... ya da platon'a inanışımın kalıcı olmayışından. ama gece gördüklerimden daha zararsızlar, bunu biliyorum.
gerçi, geceleri güzel şeyler de görmeye başladım.
hay allah?!

dream on falan yine,
yan sokakta oturuyoruz, kaldırımlarda. ayağımda parlak bir tayt, üzerimde ekoseli bir gömlek(trendlerden kaçamıyoruz haliylen)... senin üzerinde de buna benzer bişeyler. sanırım kendini bana beğendirmek için giyinmişsin ama çok tatlı durmuş. ben beğendim yani, tenine falan yakışmış. benim kadar rüküş giyinme ama bi'daha.
konuşuyoruz. yaseminlerin altındayız, güneş vuruyor üzerimizdekilere,yüzümüze... parıldıyoruz akşam güneşinde.
çok güzel değilsin, çok yakışıklı da. zaten, kim olsan beğenemem. elimden gelen bu. şefkatten öteye geçemiyorum. diyorum, yazık. olmuyor, yapamıyorum.
(tanışmadığımız için olabilir mi acaba?flu görüntün yüzünden?)

freud da öyle demiş benim için;
eğer olduysan bir kleptoman, altbenliği canlandıramazsın. yok sana tutku, sevgi, huzur felan. git işinle gücünle uğraş. biraz dinlen. yapamıyorsan, bırak. yapma.
kleptomansan, hakkını ver.
düzgün kitaplar oku.