undefined kere

That's what I'll have

Staring at a seashell

Waiting for it to embrace me

yok yok beklemiyorum. büyümeyi bekleseydim zaten yapmak istediğim şeyler için çok geç olabilirdi.
sabır eşiğim düşmüş. kendime, özellikle diğer insanlara... hiçbirşey(hiçbirşey)(hiçbirşey)(bütün kelimeler yanyana yazılınca daha güzel oluyor... hiçbirşey) mutlu etmiyor.
yok hayır, aslında senden mutluyum ben zamançalar, sana görünüyor bir tek bu yapmacık depresyon hallerim... psikolog bile kovdu beni, ne sikim şeysin sen? dedi, sorunun ne ki? dedi... ki bişey anlatmamıştım. ne anlatacağıdım ki zaten. hah!? yok valla, çarpar allah mutsuzum dersem( hakkat çarpar), ki mutsuzum.(şaka, valla şaka) pirensesim ben(güldüm lan).

ama yok, zerre uyku yok allah cc kahrediyor beni... çarpmadı ama yamulttu. çarpsa biliyor ki istiyorum çarpsın arada bir, ama yok. illa süründürcek. pehh! ben gidiyorum hayatımı izocamlıyorum ama ne kötü ameleyim ben lanet olsun bana, ne anlarım ben izolasyon işinden?! memur çocuğu olunca böyle oluyor işte... "ben kendi işimi kendim görürüm", "duityorself akımını ben geri getirdim", "para gitmesin" gibi memurcana ahkamlar sergileyip onun bunun rüyalarıma sızmasına izin veriyorum işte. sonra günün güzel geçti mi, bok. izolasyon da yalan işmiş.

hem, sen soruyor musun? müzik dinleyebiliyor musun? hayal kurabiliyor musun? yaratabiliyor musun müziksiz? diye... bak, yine olmuyor. insanlar gelip "bu volkmeni müzeye koyalım" diyor. ben de öyle diyorum ama dinleyen yok. sıçarım böyle işin içine!

sonra gelip böyle gökkuşağı falan görüp fotoğrafını koyunca cici kız yine! cicikızlar kaçsın bi yerlerinize. girip çıktığım kampüs kadar gökkuşağı görmüşüm karında ayazında yağmurunda güneşinde, ağlamaklı olmuşum altından geçmeye kalkışmışım, etrafında dolaşmaya çalışmışım... güzel bişey işte! sana ne?! o kadar kitabı sen oku bütün gün, o kadar çayı kahveyi sen iç yalnız başına, sonra telefonlarına kimse çıkmasın, üzerine şarjın da bitsin, beş kuruşun da kalmasın. gök kuşağı milyor dolar gibi geliyor insana o zaman işte!

çok sıkılıyorum ama. hiçbirşeyin( haha, yine hiçbirşey) hiçbirşehrin zevki yok. insanlar içimi kemireceklermiş gibi geliyor bikaus. hele sen... sen rüyalarımı bile sömürüyorsun zamançalar, aferin sana, mahvet uykumu! hiçbirinizi göresim gelmiyor zaten. blogırların amına koyim.(kendiminkine mütemadiyen koymaktayım, beddualarınızı da alıyorumdur zevklen)
senden de zaten hiç haz etmemiştim. gelip de samimi olacaksan benlen yakın bir zamanda, kültür öhm senat öğğhm sepet konuşacaksan hiç gelme valla! ben çok boş insanım çünkü. üstüne ahkamlar keseyim diye değil, eğlendiğim için dizi, yarışma, ot, bok seyrediyorum. lise düzeyinde çok güzel espriler yapıyorum. yaşım da 17. belki de daha küçük. hiç uyuşmıycaz biz senle blogır insan, hayvan, alet edevat.

ama bana analok müzük kaydı yapmayı öğretirsen belki aramızda bir elektriklenme yaşanabilir.
ayrıca ekg çektirmem için ne kadar hasta olmam veya nasıl bir hasta numerosu yapmam gerektiğine dair de bilgi verebilirsin. yıldırım düşmesine denk olan elektriği bir tek orada veriyorlarmış, ne hoş dimi?
yaşam ne güzel lan.

gel hadi.