hemen durmaz egale ederim,

gel diyor öldür beni öldürsene beni
o parmağını duvara sürttüğüm andaki donuk bakışlarla bakıyorum şu titreyen ekrana ve onun hayalimdeki yüzüne parmaklarını teker teker kırdığımı hayal ediyorum mutluluktan vücudumda usulca ilerleyen o ılık sıvıyı hissediyorum ama içim ürperiyor birden bu yokluğun, açlığın ürpertisi öylesine öldüresiye bir nefretle ve dehşetle ve göremeyeceğin bir alevle kanımı donduran cinsten, bir histen öteye geçiyor ve nötralizmden kopartıyor ruhumu kaburgalarımdan ciğerlerim gözlerimden yaşlar sızıntı değil heyelanla akıyor kafama bir değil binlerce sıkasım geliyor kaldı ki sen sıkıyorsun bir de senden içerü birlerce cinsiyetsiz mahlukatlar artıklar ifşamotör kaltaklar kaypaklar aşıklar manyaklar bıçağım nerde ucunu bilediğim falçatam usturam?
evine evime gelme
uzak
uzak
uzak
uzak
uzak
dur.
ölebilirsin. ölebilirim.
af benim işim değil.